Był dzień dość pogodny. Jechałem tramwajem, a w zasadzie go prowadziłem. Do pewnego momentu wszystko było dobrze, jeśli chodzi o czas i przestrzeń. Jechałem przez rondo Śródka, chciałem zatrzymać się na przystanku, jednak nad swoim pojazdem nie panowałem, zatrzymał się sam dopiero tuż za nim. Dalsza droga była niemożliwa - przede mną ukazał się uszkodzony tramwaj. Po krótkim postoju mój pojazd, tym razem prpo mojej decyzji skręcił w prawo. Na tym realny czas i przestrzeń się kończą, bo zaczęliśmy jechać lasem. Zaśnieżonym lasem. Na pierwszym przystanku zaatakował mnie niedźwiedź polarny, jednak szybko ruszyłem z tego miejsca. Pasażerów już nie było. Nie wiem gdzie się podziali. Drugi postój był przymusowy. Moją drogę zawaliło drzewo. Wyszedłem z tramwaju by obadać sytuację. Jakiś mężczyzna, przypominający drwala, powiedział, że po lesie grasuje dzik. I faktycznie grasował. Musiałem uciekać. I chociaż udało mi się przed nim schronić trafiłem wprost na wspomnianego wcześniej niedźwiedzia polarnego. Ten zaczął gryźć moją rękę. Najbardziej z tego wszystkiego utknął mi w pamięci fakt, iż niedźwiedź miał jednego kła rosnącego poziomo. Udało mi się wyzwolić z jego szczęk. Obudziłem się.
Nie będę tego snu interpretował. To wyższa szkoła jazdy jest chyba. Bo jeśli wziąć pod uwagę położenie lasu, to wchodzi na to, że to Politechnika. Ale to chyba zbyt daleko idąca metafora. Zresztą kluczem jest raczej wspomniany kieł, niedźwiedź i dzik.
Wcześniej śniło mi się, że rozmawiałem z S. na temat M. (muszę zmienić określenia niektórych osób, bo choć dopiero drugi raz używam liter, to już 'M.' odnosi do kogoś innego niż ostatnio). Sen nie dziwny, biorąc pod uwagę co ostatnio zaprząta moją głowę. Szkoda, że nie pamiętam dokładnie tej rozmowy. Może i sen nie powie mi o mnie, czy o moich przemyśleniach więcej niż wiem. Ale pokazać co ważniejsze myśli już może. Tylko trzeba spamiętać właśnie takie szczegóły jak przebieg rozmowy. Może następnym razem.
W ogóle spisywanie snów pod koniec dnia nie jest dobrym rozwiązaniem. Szczegóły bezlitośnie uciekają...

Dużo było wczoraj myśli, dużo się więc śniło. Związek jednak pozorny, bo sny z myślami niezwiązane.
Najpierw byłem nad jeziorem. Byłem tam z P., piliśmy piwo. Nie pamiętam dlaczego, co i jak. Wiem tylko, że nie było jeziora, chociaż miało być. Później przyjechał K.. Zaproponował, żebyśmy poszli gdzieś do miasta na mecz. Lech grał w pucharze UEFA, nie pamiętam z kim. Byli lepsi, ale przegrali 2:0. Śmieszna sprawa, bo w trakcie oglądania meczu znajdowałem się na przemian w kuchni w domu i w miejscu w którym oglądałem go z K.. Nie mam pojęcia gdzie to było, bo wcześniej takiego miejsca nie widziałem. Zresztą to nie był Poznań. Po meczu K. źle się poczuł, a ja jakimś cudem znalazłem się w Starym Browarze. Jeśli dobrze pamiętam, to T. zaproponował mi, żebym wziął udział w turnieju siatkówki. No to wziąłem. Nie mam pojęcia z kim byłem w drużynie, bo ich nie znałem. Ta siatkówka była w ogóle dziwna - zamiast przez siatkę trzeba było przebijać przez coś zawieszonego w stylu mostu na wysokości jakieś plus minus 10 metrów. Szło nam dobrze, a ja byłem najsłabszym ogniwem w zespole. Jednak turnieju nie dokończyliśmy, bo tłum wpadł w panikę, zaczął biegać i tratować ludzi. Obudziłem się.
Drugi sen był bardziej pokręcony. Jeździłem z kimś po nocy, on robił coś złego, ktoś (a w zasadzie coś, bo to chyba były ogry) mnie ścigał, kupowałem jakąś koszulkę i wafelki w sklepie, ogry w końcu mnie złapały, ale przed zabiciem mnie uratowany zostałem tym, że znaleźliśmy się na pogrzebie. Szkoda, bo nie jestem w stanie sobie przypomnieć szczegółów.
Tak się zastanawiam nad sensem tych dwóch snów. Pierwszy mogę chyba połączyć z potrzebą utrzymywaniu kontaktu z 'dawną ekipą'. A że wieczorem się ten wątek przewinął, to pewnie stąd ten sen. Nie mniej jednak dobór osób trochę zaskakujący.
A ten drugi? Abstrakcja totalna. Widać czasem umiem myśleć kreatywnie, szkoda tylko że jedynie przez sen.