Spania było mało, więc i w snach poszaleć nie można było. A jednak coś mi się śniło - mianowicie to, że jechałem w bagażniku. Zupełnie tak jak parę godzin wcześniej. Takie senne déjà vu. I dziwne, że z całego dnia akurat (i tylko) to się odbiło na moim sennym świecie.

Nie pamiętam od czego to się zaczęło. Wiem, że znalazłem się w salonie samochodowym. Facet który tam sprzedawał był typowym cwaniaczkiem, nastawionym tylko na zysk. Mnie jednak samochody nie interesowały, ja chciałem motocykl, konkretniej ścigacza. Tyle tylko że bałem się prędkości, jakie mogę rozwinąć. Nie chciałem się zabić. Pewnie dlatego wziąłem jakiś model starszy, używany. Później udałem się do domu. Jechałem najpierw ul. Baraniaka, ale później wylądowałem gdzieś na jakimś polu, gdzie uczyłem się skręcać. Jazda była świetna. Gdy dotarłem do domu wszyscy tam byli. Albo prawie wszyscy. Rozmawiałem chwilę z M., bo to chyba ona mówiła mi, że mam kupić motor. Dalej poszedłem do swojego pokoju. Tam ogarnęła mnie złość. Zniknęły prawie wszystkie zdjęcia jakie gdziekolwiek wisiały. Zniknął też kolaż, a w zasadzie tylko zdjęcia które na nim były. Poczułem się jakby ktoś zabrał mi wszystkich znajomych i przyjaciół. Biegałem jak oszalały po domu, szukałem ich, ale bez skutecznie. W pewnym momencie S. powiedziała mi, że to ptak wleciał do mojego pokoju i je zabrał. Po chwili jednak dowiedziałem się, że to ona je wzięła. Byłem jeszcze bardziej wściekły na nią. Nie pamiętam do czego je potrzebowała. Miała mi je pewnie oddać wkrótce, ale mnie to nie interesowało. Ja chciałem je teraz. Nie wiem co było dalej. Obudziłem się. Zdjęcia nadal wiszą na ścianie. A motoru nie ma. I tak nie mam na niego prawa jazdy.