Śnił mi się księżyc. Uśmiechnięty, w pełni, niemal złoty. Szkoda tylko, że miał jedno oko.

Sny sprawdzają się na odwrót. Przed pierwszym meczem Lech - Udinese śniło mi się, że przegrają 1-3 i że wygrają 1-0. Było 2-2.
Dzisiaj śniło mi się, że będzie 1-0 dla nas. Wolałbym sen z porażką...

Było bajkowo. I realnie zarazem. Magicznie.
Szedłem z M. przez miasto. Była zimowa noc, padał śnieg. Wszystko wyglądało bardzo pięknie, światła wspaniale rozświetlały Poznań. M. miała na sobie białą, zwiewną sukienkę. Zupełnie nieadekwatną do pogody, jednak piękną. Wyglądała w niej zjawiskowo.
Weszliśmy do Thonetu. Miejsce zupełnie nieadekwatne do klimatu snu. Jednak kilka rzeczy było tam innych niż w 'realu'. Po wejściu do budynku, przed wejściem do pubu można było zagrać w coś takiego, jak jest w wesołych miasteczkach - po uderzeniu młotkiem w coś a'la grzybek w górę leci coś innego. Im mocniej się uderzy tym wyżej leci. Ja nie zagrałem. Bałem się, że coś pójdzie nie tak. Nie wiem co. M. spróbowała. Poszło jej całkiem nieźle.
Po chwili pojawiły się drzwi do innej sali. Wyglądało to trochę jak kasyno. Ludzie grali w pokera, ruletkę. My chcieliśmy tylko usiąść przy jakimś stole. Było strasznie tłoczno. Zauważyłem tam N. i K.. Pomimo, że próbowałem z nimi porozmawiać oni zachowywali się tak, jakby mnie nie znali. Po chwili pojawił się też B. okazało się, że jest właścicielem tego miejsca. Tu sen się urwał. Wyszedłem i nie pamiętam co było dalej. Później dowiedziałem się tylko, że szkoda iż tak szybko wyszedłem, bo z B. rewelacyjnie się rozmawiało.

Dzisiaj było epicko. Przynajmniej na początku. Płynąłem przez jakieś morze okrętem, który śmiało mógłby brać udział w kręceniu Piratów z Karaibów. Co więcej byłem tam jedną z ważniejszych osób, która decydowała dokąd płynie cała załoga. Nie, nie byłem kapitanem. Byłem o szczebel wyżej, ja mówiłem kapitanowi dokąd płyniemy. Dotarliśmy do miejsca bliżej niezidentyfikowanego, przynajmniej ja go nie kojarzę.
Późniejszego fragmentu za bardzo nie pamiętam. Wiem, że szedłem drogą jakby przez ogródki działkowe do swojego samochodu. Po drodze napotkałem na jakieś utrudnienia, jednak co to dokładnie było nie pamiętam. Prawdopodobnie jakiś czynnik ludzki w postaci szeroko pojętych chuliganów. Zresztą nie wiem po co szedłem do samochodu, gdyż i tak w końcu nim nie jechałem.
Dalszą podróż kontynuowałem przez las. Po wyjściu z niego znalazłem się na targu, gdzie spotkałem L. i W.. One zaoferowały mi coś w stylu dopalaczy. Jak się okazało znajdowaliśmy się w Niemczech, mimo że targ do złudzenia przypominał jeden z poznańskich. Tam to 'coś' było legalne. Skosztowałem tego specyfiku. Wyglądem przypominał takie kwadratowe tabletki, chyba na gardło, z kulistym wklęśnięciem w środku. Efektu jednak nie odczułem. Za to czas z nimi spędzony wspominam bardzo miło. Nie ma to jak odrobina pozytywnej energii ze snu rzutująca na dzień.

Stałem przed domem, na chodniku. Był wieczór. Rozmawiałem z kimś. Nagle Zauważyłem, że w naszą stronę jedzie przyczepa. Nie bardzo wiem, jak na dwóch kołach była w stanie jechać, ale jechała. Zdążyliśmy się odsunąć. Ostatecznie rozbiła się na drzewie na końcu ulicy. Od tej pory, tuż przed tym końcem każdy samochód wpadał w poślizg i albo lądował na drzewie, albo na innym aucie. Skończyło tak jakieś 6 pojazdów.
Obudziłem się rano, poszedłem na śniadanie i dowiaduję się, że w Poznaniu był karambol na 41 samochodów. Prawie jak proroczy sen.
Inny sen z nocy dzisiejszej był bardzo dziwny. W jakimś domu na środku łąki/pola zabarykadowali się kryminaliści. Początkowo było ich 4, jednak z czasem 2 się rozpłynęło. Ja byłem wśród policjantów, którzy mieli w jakiś sposób odzyskać dom. Gdy negocjator zawiódł wbrew rozkazom postanowiłem udać się do środka. Z jednym sobie poradziłem, natomiast drugim okazał się być P.. Powiedziałem o tym R. który był ze mną na służbie. Nie wiedzieliśmy co z tym zrobić - wydać go, czy nie? Ostatecznie odszedłem stamtąd. W drodze rozmawiałem z M. i H. (nie wiem skąd się wzięli). Rozmawialiśmy o mojej grupie. Mieli takie same poglądy jak ja. Więcej nic nie pamiętam, poza tym że spotkaliśmy jakiegoś profesora.